Żyjemy w kulturze sukcesu, wiecznej młodości i nieustannego pędu, w której starość oraz choroba stanowią tematy tabu. Często spycha się je na margines społecznej świadomości. Instytucje, które powinny być azylem dla najbardziej bezbronnych, często stają się miejscami cierpienia ukrytymi za systemową obojętnością. Często odwracamy wzrok od miejsc, w których życie powoli wygasa. Łudzimy się, że problem godnego umierania nas nie dotyczy. Tymczasem prawda o kondycji społeczeństwa objawia się tam, gdzie kończą się statystyki i procedury. Zostaje tylko bezbronna egzystencja drugiego człowieka. Właśnie w tę bolesną przestrzeń wprowadza nas powieść, którą napisał Adam Czyż „Wolontariusz”. Więcej informacji o tej pozycji znajdziesz TUTAJ, a tymczasem zapraszam do dalszej części wpisu.
Autor: Adam Czyż
Tytuł: „Wolontariusz”
Wydawnictwo: Wydawnictwo Książki i Gry Adam Czyż
Data premiery: 2024-07-19
Gatunek: literatura obyczajowa, romans
(moim zdaniem powieść społeczno-psychologiczna
z elementami dramatu obyczajowego)
ISBN: 9788397223301
Liczba stron: 288
Adam Czyż „Wolontariusz”
Fabuła powieści koncentruje się wokół losów Karoliny, młodej fizjoterapeutki, która z nadzieją i poczuciem misji rozpoczyna pracę w jednym z warszawskich hospicjów. Rzeczywistość, którą zastaje na miejscu, drastycznie odbiega od jej wyobrażeń oraz standardów etyki zawodowej. Autentyzm opisów placówki poraża surowością. Autora nie interesuje estetyzacja bólu, lecz ukazanie mechanizmów degradacji ludzkiej godności. Czytelnik staje się świadkiem rażących zaniedbań. Wśród nich pojawia się niedożywienie pacjentów, ignorowanie podstawowych potrzeb higienicznych oraz brutalność personelu. Dla wielu pracowników śmierć stała się rutynowym elementem codzienności.
Karolina nie potrafi pogodzić się z zastanym porządkiem, dlatego szuka wsparcia u swojego partnera. Filip chce zrozumieć emocjonalny ciężar, jaki dźwiga ukochana. Dlatego sam zostaje wolontariuszem. Ich wspólna obecność w miejscu przesiąkniętym beznadzieją staje się katalizatorem zmian, ale również ogromnym obciążeniem dla relacji. Muszą ukrywać swój związek przed współpracownikami. W atmosferze nieufności i wrogości rodzi to dodatkowe napięcia. Walka o uratowanie choćby jednego istnienia szybko staje się próbą charakteru. Wykracza również poza ramy zwykłego wolontariatu.
Człowieczeństwo w starciu z bezdusznym systemem
Powieść „Wolontariusz” autorstwa Adama Czyża to przede wszystkim głębokie studium psychologiczne ludzi postawionych w sytuacjach granicznych. Autor z dużą precyzją kreśli portrety bohaterów, którzy muszą zmierzyć się z pytaniem o granice własnej empatii. Karolina i Filip stopniowo nasiąkają otaczającym ich mrokiem. Ich idealizm zostaje wystawiony na ciężką próbę. Czy w rzeczywistości, w której ludzkie życie sprowadzane jest do procedur i oszczędności, można zachować wrażliwość oraz czystość intencji?
Wartością tej książki jest również bezkompromisowa krytyka systemu opieki paliatywnej oraz roli państwa. Często przerzuca ono odpowiedzialność na rodziny, nie oferując im realnych narzędzi wsparcia. Adam Czyż punktuje instytucjonalną znieczulicę, pokazując, że brak reakcji na zło również staje się formą współuczestnictwa. Emocjonalny ciężar lektury potęguje fakt, że przedstawione wydarzenia wydają się boleśnie bliskie rzeczywistości wielu polskich placówek. To opowieść o miłości próbującej przetrwać w miejscu pozbawionym nadziei. To również historia o odwadze, by powiedzieć „nie” tam, gdzie milczenie jest najbezpieczniejszym wyborem.
Adam Czyż „Wolontariusz” – recenzja
Książka nie należy do łatwych, jednak trudno pozostać wobec niej obojętnym. Adam Czyż „Wolontariusz” to mocny i ważny głos w dyskusji o godności człowieka w obliczu nieuchronnego kresu życia. Powieść pozostaje w pamięci na długo po przeczytaniu ostatniej strony, zmuszając do refleksji nad własnymi postawami i granicami empatii. Autor udowadnia, że literatura nadal może obnażać najtrudniejsze prawdy. Historia Karoliny i Filipa staje się uniwersalnym pytaniem o to, ile jesteśmy w stanie poświęcić, by ocalić w sobie człowieczeństwo. Mimo że to debiut autora, książka prezentuje bardzo wysoki poziom literacki i niewątpliwie stanowi istotne świadectwo w kwestii opieki paliatywnej. Jeśli ta pozycja Cię zainteresowała, może Ci również przypaść do gustu powieść Antoniego Gryciuka „Samotność Boga”.
Gdzie tak naprawdę kończy się dystans, a zaczyna znieczulica?
Czy jednostka ma realną szansę na zmianę skostniałego i bezdusznego systemu?
* Współpraca barterowa
